قالب وردپرس

هنر توجه کردن

سلاخی زار می گریست

اکنون که به واسطه ی شغلم با انسان های متفاوتی کار می کنم، بستری فراهم شده است تا به درون انسان ها نیز بپردازم؛ ما اغلب عادت داریم که مردم را از بیرون ببینیم و از رفتار و گفتارشان قضاوت کنیم. با اطمینان معتقدم که آن چه در ظاهر افراد می بینیم بسیار متفاوت است از آنچه در درون آن ها می گذرد.

تجربه ی گفتگو با فردی که در مقابل صحبت کردن از دغدغه هایش مقاومت می کند، تجربه ی جالبی است؛ شاید برای شما نیز جالب باشد؛ فردی که معتقد است، “آدم باید روی پای خودش وایسته و مسائلشو خودش حل کنه”. می توانید تصور کنید که امکان اینکه چنین فردی از مربی شخصی استفاده کند چقدر کم است. او در مقابل سخن گفتن از خود مقاومت نشان می دهد. به ظاهر، انسانی را شاهد هستیم که بسیار بر زندگی اش مسلط است و از تمام امورش آگاهی نسبتا خوبی دارد؛ اما همین که موفق می شوم مقاومت ها را بشکنم و به درون او راه پیدا کنم، شاهد تنهایی عمیقی هستم.

یا فردی که دائما از دیگران انتقاد می کند و نسبت به قوانین واکنش نشان می دهد و از شرایط پیرامون احساس نارضایتی می کند و رفتارش باعث شده بود اطرافیانش نسبت به او موضع بگیرند و رفتار های او را با رفتاری تند پاسخ بگویند؛ وقتی وارد دنیای او شدم، انسانی را دیدم که فقط توقع دارد درک شود. او هم احساس تنهایی می کند. در ظاهر کسی را می بینیم که با قلدری و پرخاشگری، از چارچوب ها گریزان است، اما در درون تشنه ای که محتاج شنیده شدن و توجه است. اگر توجه به میزان کافی موجود بود، شاید او رفتار منعطفی داشت.

در شعر، واژه ها گویا ترند؛ آنچه من در جملات بالا سعی در انتقالش داشتم را احمد شاملو به زیبایی در نه کلمه تصویر می کند:

 

“سلاخی زار می گریست. به قناری کوچکی دل باخته بود!”

 

 

انسان ها را به جای اینکه از بیرون قضاوت کنیم، از درون ببینیم. شاید هدف اغلب رفتار هایشان، برانگیختن توجه دیگران است. توجه به این موضوع و رعایت آن، بر کیفیت ارتباطاتمان تاثیر خواهد گذاشت. البته رعایت این موضوع کار چندان ساده ای نیست.

تصور اولیه این است که توجه و درک دیگران در مقابل عدم توجه و نادیده گرفتن خود است و اگر من بخواهم به دیگری توجه کنم، باید به خود کم توجهی کنم؛ اما واقعیت ای است که کسی دیگران را خوب درک می کند که بتواند خود را بهتر بشناسد و عمیق تر درک کند. به همین خاطر است که گاها می شنویم که توجه کردن و درک کردن دیگران کار دشواری است و نیاز به صبر بالایی دارد. این سخن کسانی است که درک کردن را بلد نیستند و از سهم خود می زنند برای جلب توجه دیگران. اگر بلد باشیم خود را درک کنیم و بتوانیم به خودمان توجه کنیم و در اصطلاح همدلی با خود داشته باشیم، قطعا درک و توجه به دیگران کار ساده ای خواهد بود.

اگر جالب است می توانید به دوستانتان نشان دهید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *