قالب وردپرس

درک تفاوت ها

هنر گفتگو

بسیاری از زوج ها در مخابره افکار، امیال و احساسات خود به یکدیگر با دشواری روبرو هستند. بعضی ها خواسته هایشان را چنان طرح می کنند که طرف مقابل از درک آن عاجز می ماند عقاید خود را مبهم طرح می کنند، از طرح موضوع اصلی صحبت طفره می روند، در حاشیه ی مطلب حرف می زنند، در شرح جزئیات کم اهمیت گم می شوند و با این حال خیال می کنند همسرشان موضوع را دقیقاً و آنطور که هست درک می کند.

در مناسبات حسنه زن و شوهر به اشاره ای منظور یکدیگر را درک می کنند. پیام به یک اشاره مخابره می شود، اما در مناسبات تیره اشاره ها بی اثر می شوند و ایجاد سوء تفاهم می کنند.

مهارت در مخابره پیام کافی نیست. دریافت کننده ی پیام هم باید بتواند مطالب را درست و به همان شکل که هست درک کند. اشخاصی که معمولاً سر بسته و مبهم حرف می زنند شنونده را به نتیجه گیری شتاب زده و ناشنیده گرفتن پیام مخابره شده تشویق می کنند.

زوج هایی که از مناسبات زناشویی خوبی برخوردارند و آنهایی که از این مهم بی بهره اند، در زمینه ی درک پیام تفاوت های عمده دارند. بعضی از مسائل ارتباطی ناشی از تفاوت های طرز صحبت زن و شوهر است.

مطالعات انجام شده نشان می دهد که شیوه ی گوش دادن زن و مرد با هم متفاوت است. ظاهراً مرد ها هنگام گوش دادن سکوت بیشتری دارند. زن ها در مقایسه با مردها، با تغییر حالت چهره و اشارات مختلف، گوش دادن خود را بیشتر نمایان می سازند و از مردها هم انتظار دارند که رفتار مشابهی داشته باشند. زوج ها اغلب از نقش و اهمیت این جنبۀ مهم ارتباطی بی اطلاع هستند و حال آنکه طرز صحبت و گوش دادن، احترام و محبت و توجه را تداعی می کند و یا بی توجهی، بی احترامی و کم مهری را می سازد.

به نظر می رسد که سؤال کردن در گفتگو بسیار طبیعی باشد. نه تنها برای کسب اطلاع بلکه برای حمایت، برای اطلاع از خواسته ی دیگران، برای مذاکره و برای تصمیم گیری، سؤال می کنیم. با این حال، در بسیاری از موارد پرسش به سؤتفاهم می انجامد. مسلماً سؤال کردن چیز بدی نیست، اما کسی که مورد سؤال قرار می گیرد ممکن است پرسش را به حساب تردید به صلاحیت، دانش، و یا صداقت خویش تلقی کند.

از جمله موارد کاربرد سؤال وقتی است که گوینده منظور خود را صریحاً مطرح نمی کند.

در مواردی نیز سؤالاتی که با پیشوند استفهامی ((چرا)) شروع می شوند تولید اشکال می کنند. علتش این است که این قبیل سؤالات اغلب مخاطب را در موضع دفاعی قرار می دهد.

نکته ی مهم در ارتباط با سبک گفتگو این است که آداب صحبت آموختنی است و به کمک ارتباط مؤثر می توان سبک گفتگو را تغییر داد. زن ها با توجه به  خصوصیاتشان بیشتر سؤال می کنند. در نظر مردها، پرسش گاه به مفهوم دخالت در جنبه های خصوصی زندگی است، اما برای زن ها بیشتر نشانه ی صحبت و ابراز علاقه است. مردها در مقایسه با زنها، بیشتر رشته ی کلام را قطع می کنند و در مقام اظهار نظر حرف می زنند و حال آنکه زن ها اغلب ترجیح می دهند تا پایان صحبت دیگران صبر کنند. با این وجود، زن و شوهر می توانند با تمرین و آموزش، طرز صحبتشان را به هم نزدیک کنند و روابط میان خود را بهبود بخشند. دوستی میان دخترها تا حدود زیاد مبتنی بر حرف زدن با یکدیگر است. دخترها در معاشرت باهم بحث و انتقاد را می آموزند، کمتر امر و نهی می کنند زیرا دستور دادن و امر و نهی کردن با برداشت آنها از مساوات مطابقت نمی کند. پسرها در گروه های بزرگتر و مشکل تری قرار دارند و برای سرگروهی و سلطه جویی و موفقیت خود بهای بیشتری قایل هستند.

 

 

عشق کافی نیست. آرون تی بک. مهدی قراچه داغی

اگر جالب است می توانید به دوستانتان نشان دهید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *