قالب وردپرس

حرکت از “من مجبورم” به “من می خواهم”

کوچینگ و انتخاب

نگاهی به مکتب تئوری انتخاب ویلیام گلاسر

آنگاه که تصمیم می گیری مسئولیت اعمال خود را بپذیری، تغییری در درون تو رخ می دهد. انقلابی عظیم که تا آن را تجربه نکنی، متوجه منظور من نخواهی شد!

در این دنیای تازه، آزادی که انتخاب کنی، از میان گزینه های متعددی که پیش روی توست.

 

انتخاب با توست

 

تویی که صلاح خودت را می دانی. این احساس که تو آزادی برای انتخاب کردن، شعفی وصف ناپذیر در تو ایجاد می کند.

آنچه را که تمایل داری انتخاب کن

 

دیگر از واقعیت ها فرار نمی کنی یا آن ها را انکار نمی کنی؛ دیگر خود را قربانی و ناتوان نمی پنداری. دیگر کسی را بابت مسائل خود سرزنش نمی کنی زیرا دیگران نه می توانند تو را بد بخت و نه می توانند تو را خوشبخت کنند. نه پدر تو، نه مادر تو، و نه دوستانت دیگر عامل بدبختی تو نیستند. این تویی که انتخاب کرده ای که بد بخت یا خوشبخت باشی. این تویی که مساله ای داری و تویی که مسئول حل مساله ی خودت هستی. تو قدرت حل آن مسئله را داری اگر چاره ای برای آن بیندیشی.

 کسی نمی تواند تو را کنترل کند. شما نمی توانید دیگری را کنترل کنید .

و همان طور که مسئولیت امورخود را بر عهده می گیریم، به دیگران هم اجازه می دهیم که مسئول امور خویش باشند.

دیگر ما مالک شوهر، زن، فرزندان، شاگردان، کارمندان و… خود نیستیم.

این بار همه حق دارند آزادانه انتخاب کنند و کسی حق کنترل آن ها را ندارد. کلاس متعلق به معلم نیست بنابراین دانش آموزان تحت کنترل معلم نیستند. دانش آموزان انتخاب می کنند که چه رفتاری را در کلاس ارائه دهند و معلم هم انتخاب می کند چه رفتاری با دانش آموزان داشته باشد. کسی احساس برتری نمی کند و هر کسی مسئولیتش را اجرا می کند.

در این دنیا شما زندگی خودتان را می کنید و اجازه می دهید دیگران هم زندگی شان را بکنند!

این خارق العاده نیست؟

در این دنیا گفتگو به جای تحکم را می گیرد. مردم این دنیا می دانند که تحکم انسان ها را از هم دور می کند و گفتگو انسان ها را به هم نزدیکتر و نزدیکتر. «در این دنیا ترسی وجود ندارد، ترسی که مانع درآمیختن و کنار آمدن مطلوب افراد با یکدیگر می شود. مانند ارکستری که همه ی اعضا دوست دارند در اجرای برنامه نقش داشته باشند به همین خاطر از رهبر ارکستر پیروی می کنند.

هیچ فردی به زور در اجرا مشارکت نمی کند، بلکه چون مشارکت در اجرای برنامه را به نفع خود می بیند آن را انجام می دهد.»[۱]

 

 

 

[۱] – ادوارد دمینگ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *